Aftellen. Laatste loodjes

De rit van vandaag ging beter als verwacht. Zoals gezegd met 6 uurtjes al over de grens naar Frankrijk.  Ik en Frankrijk gaat niet echt samen. Geen match kwa mensen eten natuur dus eigenlijk alles whaha alleen als je met de auto bent in spanje ben je wel verplicht via Frankrijk weer terug te gaan. Na de eerst uren gereden te hebben  is Natasja aan de beurt. Ook zij ging zo fantastisch en als een jekko. Maar er is altijd iets als zij rijd en ook nu weer... file whaha de file ontstond voor een toll poort.. let op daar is hij weer de bekend toll poort. Je rijd als een soort kudde op de pijlen af, welke nemen wij.Welke zeg dan welke. Je kan niet naar links of naar rechts dus druk je door. Pfff je staat in een rij... 3 auto's voor je en dan een ticket pakken. Ja je hoort het goed een ticket pakken dus niet zo moeilijk. Whaha nou als natasja die ticket moet maken zie je het al gebeuren.  Vloeken waarom staat die automaat zover. Ik denk die staat er altijd maar je auto kan iets naar links nog. Oke gordel af half hangend uit het raam.. pfff he nog niet hoe dan. Deur open, ondertussen je koppeling inhouden.... nou ik ga dan al helemaal stuk ik kan niet meer. Met een soort hinksprong vanuit zit houding trek ze de kaart eruit. Ik krijg hem in mijn handen gedrukt en dan slaat de paniek op.. jeetje mina poort staat al open.  Gas erop. Ze ziet rechts douane staan en denk kut gordel. Schakelen gasgeven gordel om doen is echt hard werken..ondertussen iets aangeraakt op stuur wat een lampje geeft. Wat is het lampje. Ik ze wat. Er brand een lampje. Huh net niet toch. Nee nu wel. Ik zeg welke kleur. GROEN he je heb geel of rood en jij zegt groen ik kijk met een aparte houding richting dashboard. echt ik kan niet meer.je heb je cruise controle aangezet. Pfff zegt ze ik zweet mij kapot. En leggen echt samen helemaal plat.  

Rond 16.30 uur komen wij bij ons hotel aan in Lyon  dus lekker opgeschoten. Eigen parkeerplaats dus hoe moeilijk is het.  Met geen mogelijkheid door slippen van de banden op het parkeer dek komen. Natas stapt uit. Bekijkt het van een afstand en zegt. HOE KAN DIT. Ik zeg wat.. Nou je ene band staat op de grond de andere omhoog. Nou ik error. Nou en dan heb je de Franse. Natas helemaal over de zeik ze hadden geen geduld.. en andere man van de overkant wel een aardige Franse is samen met natas de auto in de aanloop gaan duwen en wij waren er. Nou echt waarom doet zo hotel hier niets mee. Later bleek zelf een andere auto water te verliezen om dat hij die het el geraakt had. Pff maar goed positief wij zijn er en meer gereden als verwacht in hoogseizoen. 

Na even zoeken heeft de receptie onze boeking gevonden. Best moeilijk als je hem net 30 minuten ervoor geboekt heb. Best een leuke kamer voor nog geen 70 euro dus tevrede. Ik hoor een klap zo die is dood.  Ik zeg wat. Nou die mug. Alsof er een moord gepleegd was.. bloed van de vorige gast lag verspreid over de hele muur..echt te erg dit.

Na een goede nachtrust de volgende ochtend 7.30 uur weer vol gas richting Nederland.  Het verbaasd ons dat alles zo gesmeerd gaat. Voor wij het weten rijden wij België in. En ja hoor vast veel werkzaamheden en dit hebben wij tot aan Amsterdam gehad.

Rond 1830 uur komen wij aan bij ons huis. Zo vreemd  om dit te zien en er echt in staat. Toch komt het niet direct aan na 2100 kilometer gereden te hebben. Marije,Gerard en Patricia stonden ons met bubbels op te wachten. Wij zijn weer thuis.